Gazze'de yaşanan olaylar sonucunda, gerçekleşen saldırıları belgeselleştirmek isterken Videoaktivist '' Khaled Reyadh '' yaşamını yitirdi. İsrail askerlerinin Şucaiyye Mahallesi'ne düzenlemiş olduğu saldırı sonucunda '' Khaled Reyadh '' ile birlikte bir sağlık çalışanın da yaşamını yitirdiği bildirildi! İsrail ise saldırılarına hız kesmeden hala devam etmekte! 
Fotoğrafçı Niko Guido, Irak Savaş'nın 10'uncu yılında savaş mağdurlarını fotoğrafladı. ''Bizi Rahat Bırakın'' sergisiyle ilgili 'O insanlar çok güzel, onları görmezden gelmemeliyiz' diyor...
(22 Ağustos 1908 - 3 Ağustos 2004) Fransız fotoğrafçı, belge fotoğrafçılığının belkide yapı taşları arasındadır. Paris'te dünya ya gelen ve eğitim öğretimini yaşadığı şehirde tamamlayan Bresson 1927 yılında ressam Andre Lhote ile birlikte resim atölye çalışmalarına katılarak, 
Bu düşünce doğrultusunda her yeni bir ay için; Sokak Fotoğrafçılarında bir konu belirlenip, o ay içerisinde o konu ile ilgili düşüncelerimizi-deneyimlerimizi (bizlerin/bizim yaşadığımız, ''yaşanmış ise'') - deneyimleri-makaleleri-vs-ne varsa sizlerle buluşturacağız.
Savaş fotoğrafçıları serisine kaldığımız yerden devam ediyoruz. Bu sefer bizlere çekmiş olduğu fotoğraf ile dünya kamuoyunda büyük yankı uyandırmayı başaran ''Robert Cap''ın hayatına göz atacağız. Gerçek adı ise André Friedman'dır.
1913 yılında Budapeşte 'de Dünya'da gözlerini açtı. Yahudi bir terzinin oğlu olan Capa, 1938 yılında ispanya iş savaşında çekmiş olduğu fotoğraf ile dönemin dergi olan picture post tarafından en iyi savaş fotoğrafçı ilan edildi. İspanya iç savaşında elindeki tüfeği ile vurulduktan sonra çekmiş olduğu o fotoğraf ona erişilmez bir ün kazandırmıştı. Elbette tarihe damgasını vuran fotoğraf bu olmazdı! Rus Devrimi üzerine konuşma gerçekleştiren Leon Troçki seslenmesinide cebine saklamış olduğu bir '' leica '' makinesi ile gerçekleştirmiştir. 
Arap Ülkelerinde Tunus ile başlayan Mısır'da görünen ve Libya'da güncelliğini gösteren ''hayaleti'' 160 yıl önce Marx ve Engels kitaplarında bahşetmişti. ''Avrupa'da bir hayalet dolaşıyor'' diyen Marx ve Engels avrupada olup bitenleri kendince yıllar önce yazıp çizmişlerdi.
Libya'da rejimin yıkılıp el değiştireceği şu günlerde olup bitenleri tam göremesekte, kaddafi cephesinden gelen açıklalarda anlaşıalcağı gibi ülkenin tekrardan eski haline alması imkansız gibi görünüyor, Libya'da kaçılınmaz bir halk devrimi kapıyı tıklatırken ev sahibinin o kapıyı açmamakla birlikte ''hanaye tecavüz'' bahanesine sığınarak, protestocuları bastırmaya çalışmakta....
Şimdilerde Libya'dan gelen 14 bini aşkın kişiyi kurtardık diyen hükümet yetkilileri, 1993 yılında iktidarda yoktular ama onların ''donör''leri iktidarda yer almıştı. Tansu Çiller'in ''Çok şükür ki otelin çevresinde ki vatandaşlarımıza birşey olmamıştır'' diye açıklamada bulunması olayın ne kadar da vahim olduğunu göstermişti.
Catherine Leroy (1945-7 Temmuz 2006), Fransız savaş fotoğrafçısı ve gazeteci. 1966'da 21 yaşındayken gittiği Saygon'da yıllarca kaldı ve Vietnam Savaşı'nı belgeleyerek 'erkeklerin kıskandığı fotoğrafçı' diye anıldı. Fotoğrafları Life dergisine defalarca kapak oldu.1972'de, başta Ron Kovic olmak üzere, savaş karşıtı Vietnamlı gazileri konu aldığı The Last Patrol adlı filmini çekti.
Vietnam'da askerler tarafından bir süre esir alınmıştı, burada çekmiş olduğu fotoğraflarla Life dergisine kapakta olmuştu. Leroy ayrıca Associated Press'e haber ajansı içinde çalışmıştı. 
1955 yılında Magnum fotoğrafçısı Inge Bondi ile yapılan bir radyo söyleşisinde kendisine “Fotomuhabiri nedir?” diye sorulduğunda şu yanıtı vermişti: “Foto muhabiri, bir muhabir, bir yorumcu ve bazen bir şairin birleşimidir; bir yer veya olayın ruhunu ve atmosferini kaydetmek için fotoğraf makinesiyle çalışandır.” Şimdilerde ise ''foto-muhabirlik'' ''fotojournalizm'' olarak adlandırılmaktadır (buda dilde ki yozlaşmayı gösteren en büyük kanıtlardan biri olsa gerek). 
1967 Yılında ünlü sanatçı, ''Acı İçindeki Asker''i Vietnam savaşı sırasında çekerek savaşın acımasızlığını insanlarını yüzüne tokat gibi vurarak göstermişti. Fotoğraf; ''Khe Shan'' yakınlarındaki bir tepede savaş sırasında yaralı düşen bir asker ile ilgilenen denizci bir askerin fotoğrafıdır. ''Acı İçindeki Asker'' savaşın dumanları arkasında havaya yükselirken, arkadaşının ölü bedeni üzerine çökmüştür. Acı içindeki yüzü ile genç bir denizci gösteren bu fotoğraf 3 kareden oluşmaktadır. Bu 3 kare savaşın herşeyi kısa ve öz bir biçimde açıklayıcı niteliğide sahiptir. 3 fotoğrafın ilkinde ölmüş arkadaşının yarasına odaklanarak, bakmaktadır. Denizci arkadaşının yaşabileceği umuduyla kalbini dinlerken sanatçı 2nci fotoğrafı çeker. Denizci arkadaşının yaşayabileceğini umut ederek elindeki bandaj ile yaşadığını inandığı asker arkadaşının kurşun aldığı yere tutmaktadır bu sırada ise 3ncü fotoğraf tarihin tozlu raflarında yer edinecektir. Motorsuz çalışan Leica'na makinesi ile olup bitenleri donduran Leroy 4ncü fotoğrafıda çekmişti fakat bu fotoğraf ateş eden bir askerin fotoğrafı olduğu için tam net çıkmamıştı. Sanatçı o an için gelen ve giden ateşlerde yani mermilerde çok iyi bilinmesi gerektiğini söylemişti. Leroy son olarak körfez savaşı sırasında da yer edinmiş ve körfez savaşında olup bitenleri dünya kamuoyuna tekrardan yansıtmıştı.
Anadolu topraklarının binlerce yıl boyunca Dünya'ya kazandırdığı evrensel değerler her ne kadar son dönemde ucuz politikalarla darbe alsa da, insanlığı yaşanan acılardan haberdar eden bir ''göz tanığı'' Filistin'de, Afganistan'da yaşanan savaşların korkunç yüzünü objektfileriyle tarihin sayfalarına bıraktı. İntifanın doğurunda özgürlük bayrağı altında vurulan Filistin'li genç, savaşın korkunç izlerini gözbebeklerinde saklayan Afkan kızı, Hakan Denker'in denklanşörüyle dünya kamuoyunun gözlerine taşındı. 
Vedat Yenerer, Savaş muhabiri, gazeteci ve yazar, belgesel yapımcısı.
Kevin Carter (13 Eylül 1960-27 Temmuz 1994) Johannesburg, Güney Afrika doğumlu Pulitzer ödüllü fotoğrafçı ve Bang-Bang Kulübü üyesi olan fotoğçıyı sanırsam çok iyi hatırlarsınız. Ona pulitzer fotoğraf ödülü kazandıran bir fotoğraf vardı ki... O fotoğraf onun hayatını komple değiştirmişti, ''zayıflıktan yürüyecek takati kalmayan çocuğun arkasında tüneyen akbabanın fotoğrafını'' çekmişti. O küçük kız çocuğu Birleşmiş Milletler yardım kampına gitmek için yola koyulmuştu, fakat o kadar aç kalmıştı ki, oraya ulaşmadan kendini yerde bulmuştu... 
''O anları yaşamış olan meslektaşım Kevin Carter'in yaşadıklarını anlıyabiliyorum. Savaş ve açlığın tüm acımasızlığıyla hissedildiği bir bölgede, Sudan'da böylesine vurucu bir anı görüntüleme fırsatı bulan meslektaşımız, zaman durdurduğu bu anda büyük olasılıkla aklında olan tek şey bu fotoğrafı dünya kamuoyunda yaratacığı tepki ve bunun sonucunda Dünya ülkelerinde Sudan'a yönelik yardım girişimlerinde bulunma ihtimali. O anda, fotoğrafı gerekli yerlere ulaştırma güdüsü ve bu nedenlede de bulunduğu yerden bir an önce uzaklaşma istediği sadece o anı yaşayan insanların anlayabileceği bir psikolojidir' demiştir.'' |
| Sanatçıya ödül kazandıran fotoğraf |
Coşkun Aral (d. 1 Mayıs 1956, Siirt) uluslararası savaş fotoğrafçısı, gezgin, macera insanı, belgesel yapımcısı. 1974 yılında Basın fotoğrafçılığına başlamıştır. Günaydın ve Gün gazetelerinde çalışmıştır ve kısa sürede kendine has üslubu ile dikkatleri üzerine çekmiştir. Özelikle 1 Mayıs olaylarında çektiği fotoğraflar Sipa Press aracılığı ile tüm dünyada yayımlanmıştır. 1980 den itibaren Times, Newsweek, Paris-Match, Stern, Epoca gibi dergiler adına Polonya’daki ünlü Gdansk görevinde, Lübnan, İrlanda, Çad ve Uzak Doğu’daki savaşlarda fotoğraf çekmiştir. Bu fotoğrafları yurt dışında sergilenmiştir ve uluslar arası fotoğraf albümlerinde yayımlanmıştır. 
